Mtume Muhammad (saww), kupitia tabia yake njema na tukufu, huruma yake isiyo na mipaka, pamoja na subira na uvumilivu wake dhidi ya matendo mabaya aliyofanyiwa, aliwabadilisha maadui wakubwa kuwa marafiki waaminifu. Maadili haya matukufu, ambayo Mwenyezi Mungu ameyasifu kupitia aya: “Na hakika wewe una tabia tukufu kabisa” na “Kwa sababu ya rehema kutoka kwa Mwenyezi Mungu umekuwa mpole kwao”, yalikuwa siri kuu ya kuenea kwa Uislamu duniani.
Msamaha wa jumla wakati wa Ushindi wa Makka, kuwatendea mateka kwa heshima na kuwafanyia mema, kuheshimu utu wa mwanadamu hata katika kilele cha uadui, unyenyekevu na maisha ya kawaida licha ya cheo chake cha juu cha Utume, pamoja na huruma yake kwa watoto na wanyonge, vilikuwa miongoni mwa ukamilifu wa maadili yake yaliyotekwa nyoyo za watu na kuvunja safu za wapinzani.
Mwenendo huu wa Mtume (saww), uliojaa rehema na huruma na ambao ulikuwa udhihirisho kamili wa “rehema kwa walimwengu”, haukusababisha tu makundi makubwa ya watu kusilimu katika zama za mwanzo za Uislamu, bali utaendelea milele kuwa mfano wa kudumu wa kuwaalika watu kwenye haki na kuangaza njia ya watafuta ukweli.
