Shirika la Habari la Kimataifa la Ahlul-Bayt (as) -ABNA- Nilimwambia: “Nataka nikusimulie hadithi mpya,” kisha nikaanza kumsimulia hadithi ya Vita vya Handaki (Khandaq). Nilijitahidi kuzingatia mbinu za usimulizi wa hadithi, ingawa kuna baadhi ya mambo ambayo sikuyazingatia vizuri.
Nilianza kusema: “Kulikuwa na watu wema waliokuwa wakiishi katika mji mmoja. Siku moja, Mwenyezi Mungu aliwajulisha kwamba watu wabaya walitaka kuushambulia mji wao na kuharibu kila kitu...”
Niliendelea kusimulia hadi nilipofika kwenye sehemu ya handaki. Kabla hajaniuliza, “Handaki ni nini?” nilimpa mfano ili aweze kuelewa.
Nilimwambia: “Unakumbuka tunapotaka kuvuka kijito? Mimi hukuuliza, ‘Je, unaweza kuvuka?’ Na wewe unajibu, ‘Ndiyo.’ Kisha ninakushika mkono na wewe unaruka kuvuka. Lakini umewahi kuona vijito vingine ni vikubwa sana kiasi kwamba huwezi kuruka kuvuka? Wakati huo mama anakubeba na kukuvusha. Sasa handaki ni kama kijito kikubwa sana, kikubwa kupita kiasi, ambacho hata watu wazima hawawezi kuruka na kuvuka.”
Maelezo hayo yalitimiza kusudi lake. Lengo langu lilikuwa kumfahamisha kuhusu nguvu za Amr, ili baadaye aweze kuonja utamu wa ushindi wa Ali, Bwana wetu.
Hatimaye, hadithi hiyo huishia kwa ushindi wa Ali, Bwana wetu. Anaponiuliza, “Ali, Bwana wetu, ni nani?” namjibu tu: “Ni Imam Ali.” Najua kwamba anatafuta alama na vielelezo vitakavyomsaidia kumfikiria na kumuweka Imam Ali katika taswira ya mawazo yake.
Baada ya hadithi ya “Ali, Bwana wetu” kuwa sehemu ya kawaida ya hadithi zetu, siku moja usiku tulipokuwa kwenye mkusanyiko, mume wangu alinionyesha sehemu iliyokuwa ikiuzwa fremu za picha na kunishauri tununue picha ya “Agha Sayyid”. Hilo ni jina ambalo Muhammad Hassan analitumia kumwita Kiongozi wetu mpya.
Kabla hata sijazichunguza vizuri picha hizo, macho yangu yalivutiwa na fremu moja iliyokuwa na mchoro wa “Ali, Bwana wetu”. Mchoro wa awali ulikuwa umechorwa na msanii Ruhul-Amin, na ninadhani walikuwa wamebadilisha mandhari ya nyuma ya picha hiyo.
Nilimwonyesha Muhammad Hassan picha hiyo, na uamuzi wetu ukabadilika. Badala ya kununua picha ya “Agha Sayyid”, tuliamua kununua picha ya “Ali, Bwana wetu”.
Nadhani tulikuwa tumemsaidia kukamilisha zaidi taswira ya Imam Ali katika mawazo yake. Hata hivyo, bado anatamani kuuona uso wa Ali, Bwana wetu, na mara kadhaa huuliza: “Lakini mama, Amr yuko wapi?”
Ninamweleza: “Tazama mwanangu, hapa Amr hayupo. Ali, Bwana wetu, naye anafikiria namna ya kumshinda Amr!”
Pamoja na maelezo hayo, tulipofika nyumbani alisema: “Nataka kucheza mchezo wa Ali, Bwana wetu!”
Akaomba nimvalishe joho lake. Ana joho dogo la watoto lenye rangi ya kahawia.
Baadaye akaomba pia kilemba. Tukatumia hijabu kumtengenezea kilemba. Kisha akachukua upanga wake wa plastiki. Baba yake naye akapangiwa jukumu la kuwa Amr, na mchezo ukaanza.
Wakati wa kulala ulikuwa umefika, lakini mchezo bado haukuwa umeisha.
Nilimwambia: “Mama, njoo tulale.”
Akajibu: “Mama, mimi sitaki kulala; nataka kufikiria namna ya kumshinda Amr!”
Mimi na mume wangu tukatazamana na kucheka.
Alipoweka kichwa chake juu ya mto, nilimshukuru Mwenyezi Mungu kwa sababu mwanangu anatamani kuwa kama Amirul-Muuminina Imam Ali (as), hata kama kwa sasa ni kwa mwonekano wa nje tu.
Maoni yako